Ding 15

Fles limonadesiroop uit Frankrijk. Drankjes in het buitenland smaken altijd anders dan thuis. Zo ook met deze limonadesiroop.

Ding 14

Plastic stapel -bureau-verdeelbakjes. Geen idee hoe die bakjes officieel heten, maar ik had er teveel van. Na de succesvolle herinrichting van de administratie (zie ding 13) heb ik er niet meer zoveel nodig. Kwestie van bijhouden hoor ik veel om mij heen en dus meteen de ordners in met die papieren.

Maar weggooien, nee....deze stapel heeft een nieuw "kantoor" gevonden waar ze een bonte verzameling van oude verkleurde en gescheurdebakjes gaan vervangen.

Ding 13

Administratie ! Na jarenlang verschillende "opbergsystemen" te hebben uitgeprobeerd, heb ik het nu rigoureus aangepakt. Alle papieren van zolder gepakt en eerst gesorteerd op "soort" en daarna op chronologische volgorde gelegd. Tijdens het sorteren kon er al veel weg. Een snelheidsbekeuring uit 2005 heb ik niet echt meer nodig. En ook het garantiebewijs van een wasmachine die al 2 jaar geleden het huis heeft verlaten, hoeft niet meer bewaard te worden.

Mijn eerste loonstrookje van de MIRO (wie kent het nog) heb ik wel bewaard. Ook mijn CITO-score uit de 6e klas (nu groep 8) heb ik weer gevonden.

Het geeft een heerlijk opgeruimd gevoel dat alles nu netjes in een paar ordners zit. Maar lang niet alles weggedaan, hoor. Stel je voor dat ik toch nog wat nodig heb.  Je roept nu maar...de WOZ van 2007, de belastingaangifte 2011 of de jaarafrekening Nuon 2009. Binnen 5 seconden heb ik het gevonden. Dat voelt toch wel lekker voor een control-freak als ik!

Ding 12

1 Paar roze laarzen. Gekocht toen ik nog op de roze wolk zat na de komst van Dochter. Volgens mij was het 1 van de eerste keren dat ik zonder mijn koningskoppel naar het winkelcentrum was. De laarzen zijn inmiddels (dochter is bijna 9 jaar) echt niet meer mooi en hip (zijn ze eigenlijk ooit hip geweeest?). Toch nog even aangedaan en ze zaten nog heerlijk. Meteen de twijfel of ze nog mooi te maken zouden zijn. Maar toch maar "resoluut" weggedaan.

Verder meteen mijn kledingkast leeggehaald. In de vuilinszakken zit ook nog een lange zwarte broek. Speciaal gekocht voor de crematie van mijn moeder. Al die jaren bewaard om sentimentele redenen. Nu, na bijna 11 jaar, is het meer dan de hoogste tijd om die broek weg te doen. Uiteindelijk is het niet meer dan een lapje stof in mijn kast.

Ding 11

Een lading potjes met pilletjes met energie, flesjes met wondermiddel tegen hoest, tabletjes waarmee je "slank-in-1-keer" bent en 1 potje met een kruid waarvan ik geen idee heb wat het zou moeten doen. Het ene potje heeft een nog oudere t.h.t.-datum dan het andere. Weg ermee dus.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze verzameling heb weggedaan omdat het allernieuwste potje dagravit met "all-day-energy" er niet meer bij paste.

Ding 10

Een rieten strandtas...Ooit gekocht in een meubelwinkel. Ik zag mezelf al helemaal het strand oplopen met deze tas vol strandspulletjes zoals een kek tijdschrift, lekker geurende zonnebrand, verantwoord flesje water en een heerlijk zachte grote handdoek. De kans dat dit gaat gebeuren is klein. Wat zeg ik....nihil. Elke keer als ik de zolder opliep, zag ik deze tas in een hoekje liggen, nog net in de zon. En elke keer dacht ik dan "wat zonde, nog steeds niet gebruikt". Na paar dagen moed verzamelen is dit dus ding 10. Op deze manier kost deze tas mij meer energie dan het oplevert.
Het prijslabeltje hangt er nog aan.  Tas is verkleurd. Met schuldgevoel weggedaan.  Niet meer over nadenken...