Ding 27

(Kruiden)Plantenbakje. Ik heb een plantenbakje al jaren in de vensterbank staan. Met grote regelmaat zet ik er plantjes in. Van die leuke kleine plantjes, je weet wel....3 voor €5 bij het tuincentrum. En elke keer weer loopt het op een treurig geheel uit. De plantjes worden weer weggegooid en binnen no-time zit er een verzameling lege batterijen of andere frutsels in. Dat staat ook niet leuk, dus op naar het tuincentrum voor een nieuwe ronde plantjes om weer hetzelfde cirkeltje te maken.

Nu was er laatst een vriendin op bezoek, die met een grote glimlach (en knipoog) mij het compliment maakte dat ik mijn plantjes in herfstkleuren had gekocht. De plantjes zagen er namelijk nogal "herfstig" uit. Op dat moment wist ik....Dit gaat nooit goedkomen! Dit blijft een never-ending-story. Daarnaast vind ik de bakjes leuk, maar daar houdt het wel mee op. Van deze serie heb ik verder niets in huis en heb ik er zowaar helemaal geen binding mee. Ik zou niet meer weten hoelang ik die bakjes al heb of hoe ik eraan ben gekomen!

Dus hup....in de doos met de wekkers (zie ding 26) en naar de kringloopwinkel. Wie weet heeft iemand anders groenere vingers dan ik!

Ding 26

Wekkers. De wekkers van Zoon en Dochter om precies te zijn. Beide hadden van Sinterklaas ooit een radiowekker gekregen. Dat leek de goedheiligman een leuk cadeau. Zoon en Dochter worden niet meer om 6 uur 's ochtends wakker, maar moeten gewekt worden door Moeder (ik dus) of een wekker. Een wekker dus, konden ze 's ochtends relaxed wakker worden met een rustig muziekje.  Tenminste, dat was het idee. Nu ben ik best wel technisch en handig en kan ik goed handleidingen lezen, maar toch bleven deze 2 radiowekkers grote geheimen voor me houden. Ze wilde niet afgaan wanneer ik het wilde en als het dan al eens lukte, was het zeker niet het rustgevende muziekje waar ik op hoopte.

Dus toen het frustratiepeil zijn top had bereikt, heb ik resoluut de stekkers eruit getrokken en in een doos voor de kringloopwinkel gegooid. Vervolgens naar de dichtbij zijnde Blokker gemarcheerd en 2 mega-simpele wekkers gekocht waar zo min mogelijk knoppen op zitten. Ze maken een oorverdovend lawaai in de ochtend, maar ze gaan af op het gewenste tijdstip en Zoon en Dochter zijn dan wakker en klaar om te gaan. Tenminste.......als ze zich niet nog een keer omdraaien. Lang leve de SNOOZE knop!

Ding 25

PEZ houdertjes en 1 rolletje PEZ snoepjes. Bij het opruimen van de snoep-lade (ik weet het, niet verantwoord) kwam ik een hele verzameling PEZ-houdertjes tegen. Wie is er niet groot mee geworden. Ik besloot ze weg te doen en toch ook maar een fotootje te maken. Ik wist alleen niet of ik het wel zou plaatsen op mijn blog.

Een paar dagen hierna kijk ik Pawn Stars. Voor degene die dit niet kennen...Het gaat over een pandjeshuis in Amerika (Las Vegas). Mensen komen items verpanden of verkopen zodat ze weer een paar dollars hebben. Soms zitten er echte klappers bij en soms blijken echte schatten (volgens de eigenaars dan) waardeloze vervalsingen te zijn. In ieder geval kwam er nu een meneer met zijn PEZ collectie uit de jaren 50 en 60 aanzetten. Volgens deze meneer was zijn collectie zeker duizenden dollars waard. Uiteindelijk heeft hij zijn collectie gehouden, want het bod van de pandjesbaas (volgens mij $1000) vond hij niet genoeg. Dat zette me toch weer aan het denken.....had ik deze collectie moeten bewaren? Zal ik nog de grijze bak induiken om mijn toekomstige schat op te duiken?
Ik heb ze toch maar in grijze bak gelaten. Verstandig?  Time will tell..................

Ding 24

 

Een whiteboard.  Echt een topstuk. Dit is een whiteboard waar kinderen zich op kunnen uitleven met (speciale) uitwasbare stiften. Bovenin ook nog klemmen waar papier vastgezet kan worden zodat het ook nog als schilderezel kan dienen. Wanneer je het bord eruit schuift, kan je ook nog met vilten letters (en klittenband) woordjes maken. Aan de achterkant zit nog een krijtbord! Kortom een log en onhandelbaar ding, maar elke centimeter die het in beslag neemt, is het waard.

 

Ik kan niet zeggen hoeveel sommen, woordjes en tekeningen op dit bord zijn gemaakt. Hoe geduldig Zoon en Dochter naast elkaar zaten om te tekenen waarbij het bord in tweeën gedeeld was door een bobbelig schuine streep die de kinderen zelf getrokken hadden en vervolgens over geruzied hadden omdat het "niet eerlijk" was verdeeld. Wat mij betreft een dure aanschaf die elke cent meer dan waard is geweest. Maar wat te doen ermee ?

 

We hebben het gegeven aan een collega van Echtgenoot. Collega heeft 2 kleine kinderen waarbij het tekenpapier niet aan te slepen is. Van de week kregen we een berichtje van Collega dat het bord veel gebruikt wordt en dat de kinderen er héééééél blij mee zijn. Dat geeft nog eens een goed gevoel!

 

 

Ding 23

Een schemerlamp.  Een doodgewone, 13-in-1-dozijn schemerlamp met boven een lamp en halverwege een leeslamp. Beide lampen zijn te richten op het gewenste te verlichten oppervlakte met ook nog een dimmer. Ik hoor u al denken....hier zit toch geen sentimenteel verhaal aan vast?

Inderdaad, geen emotionele binding met deze lamp, maar het ultieme bewijs van ons gebrek aan opruimkunde. Ooit, ik zou niet meer weten hoelang geleden, hebben Echtgenoot en ik deze lamp tot overbodig bestempeld. Aangezien de lamp is vervangen door nagenoeg een vergelijkbaar exemplaar, ga ik ervan uit dat de lamp stuk was.  De oude lamp is dus "even" in het schuurtje gezet. Vraag me dus niet waarom! Geen idee! Bij het opruimen van het schuurtje (lang leve de herfst) kwam deze lamp dus weer tevoorschijn. Het bewijs dat opruimen dus toch een kunst is!

Toeval wil dat op het hoekje van de straat net spullen waren neergelegd door buurtgenoten die door de Gemeente zouden worden opgehaald en afgevoerd als Grof Vuil. Dus heeft Echtgenoot de lamp erbij gezet. De grap wil nu dat nog geen uur later de lamp was verdwenen! De andere spullen lagen er nog wel. Nu vraag ik me dus af....in welk schuurtje zal deze lamp nu staan?

Ding 22

Studieboeken van mijn opleiding "Controlling" bij NCOI. Vorig jaar (2012) raakte ik mijn baan kwijt door een reorganisatie als gevolg van de crisis. De crisis, bij iedereen wel bekend! Wat een ervaring is dat om mee te maken. Het was een hele heftige tijd waarbij je door een aantal fases gaat volgens Kübler Ross, namelijk Ontkenning, Woede, Onderhandelen, Depressie en uiteindelijk Aanvaarding. Deze fases doorloop je bij een verlies. Of dat verlies nu een dierbare is of een baan of een droom. In meer of mindere mate doorloop je die emoties. Volledig volgens het boekje heb ik deze fases doorlopen met als cadeau uiteindelijk een hele leuke nieuwe baan, eigenlijk nog leuker en uitdagender dan de baan die ik gedwongen kwijtraakte!

Een onderdeel van mijn "outplacementtraject" (zoals dat zo mooi heet) was de mogelijkheid om een opleiding te volgen. Tenminste tot een bepaald bedrag werd een opleiding vergoed. Dus uiteindelijk voor de opleiding Controlling van de NCOI gekozen. In de praktijk viel de inhoud van de opleiding een beetje tegen, maar na 1 jaar was ik wel de trotse eigenaar van een diploma met een schitterende cijferlijst. De boeken en readers heb ik meteen bij het oud papier gedaan. Niet meer nodig!

Waar ik eerst dacht dat ik een groot verlies had (mijn "oude" baan) werd uiteindelijk een winst in veelvoud, namelijk een leuke uitdagende baan en een diploma Controlling. Daarnaast heeft de hele periode heeft mij ten goede veranderd. Ik weet wat ik waard ben en ben trots op wat en wie ik ben! En dat mag ik best eens van mezelf zeggen! En nu snel deze blog plaatsen voordat ik de laatste zin delete.

Overpeinzing 1

Nou, het is inmiddels wel duidelijk....365 dingen in 365 dagen gaat het niet worden. Maar dat geeft niet! Het was een voornemen en geen kwestie van leven en dood! Het doel was/is om bewust te worden van alle "dingen" om me heen en waarom die "dingen" nog in mijn leven zijn.  En door deze blog helpt mij er zeker bij!

Dit item heet Overpeinzing 1. Door deze blog denk ik na over wat er uit het huis moet "verdwijnen" en waarom het weg moet/kan. Eigenlijk meer nog waarom het nog steeds in ons huis aanwezig is terwijl het blijkbaar niet meer nodig is. En dat levert heel wat overpeinzingen op....

Bezit is nog geen rijkdom! Ik weet het een dooddoener, maar het is wel zo. Gelukkig ben ik wel heel rijk met een lieve echtgenoot die altijd voor mij klaarstaat en 2 gezonde, eigenzinnige en heerlijke kinderen die me af en toe een spiegel voorhouden! En natuurlijk ook nog geweldige familie die altijd voor mij en mijn gezin (incl hond) klaarstaan. Liefde en gezondheid is uiteindelijk toch het mooiste en waardevolste bezit!

Herinneringen zitten in je hart en zijn niet tastbaar! Tuurlijk is het fijn als je iets tastbaars hebt van een  bepaalde herinnering. Maar dat betekent nog niet dat je 30 tekeningen en 40 knutselstukjes hoeft te bewaren per kind per jaar.

Vooruit...dat waren 2 overpeinzingen voor de prijs van 1.

Het schrijven van deze blog heeft ook nog een bonus-effect : Ik maak er een foto van hoor!.....Mijn kinderen weten inmiddels dat die zin foute boel betekent. Speelgoed, tekeningen of kleding wordt meteen opgeruimd. Een foto betekent immers dat het desbetreffende item weggegooid wordt!

Dat bewaren af en toe toch ook handig is, kwam ik laatst achter! 2 Dagen nadat ik de "koekjeslade" had opgeruimd (geen foto van gemaakt!) kwam Dochter thuis uit school. Ze moest een blik van Davelaar Jodenkoeken hebben om een lampion van te maken voor "11 november". Laat ik die nou net hebben weggegooid. Dat (weggegooide) blik stond al 2 jaar achter in de koekjeslade daar maar te staan. Koekjes gaan hier niet in een blik, die gaan (bijna) meteen op zodra de verpakking open is. Dus maar naar de supermarkt voor een nieuw blik en dus nieuwe jodenkoeken in huis. Maar met die koeken weten we hier in huis wel raad

Ding 21

Stoer en cool goudkleurig (nep)leren jasje. Dochter in ik verschillen nogal in smaak wat kleding betreft. Niet erg, want iedereen is anders. Gelukkig maar. Wanneer we er allemaal hetzelfde uit zouden zien, was het maar saai in de wereld. Met goed zoeken en heel wat geduld komen we er altijd wel uit en heeft ze in ieder geval elke dag een outfit aan die we alle twee leuk vinden.
Vorig jaar, vlak voor het kerstdiner op school, vonden we dit jasje. Het staat/stond haar echt geweldig (mag ik zeggen toch, als trotse moeder) en ook Dochter was helemaal happy met haar nieuwe outfit. We hadden ook nog een broek met hangende bretels gevonden. En dat allemaal in 1 winkel binnen 15 minuten! Ik dacht nog....Nou, dit is bijna te mooi om waar te zijn.  En inderdaad....2 weken na het kerstdiner was de liefde tussen Dochter en Jasje plotseling over. Geen idee wat Jasje gedaan heeft. Waarschijnlijk werd er teveel over Dochter en Jasje gepraat, want iedereen vond het een prachtig stel. Maandenlang heb ik geprobeerd om de breuk tussen Dochter en Jasje te herstellen, maar ik zie nu in dat de breuk onherstelbaar is.
Gelukkig heeft Dochter een vriendin. En deze vriendin vind Jasje ook geweldig (net als haar moeder). Vanavond heeft Dochter het Jasje aan haar gegeven. Vriendin trok het aan en deed het niet meer uit. Met een grote glimlach en stalende ogen vertelde ze dat ze precies zo'n jasje wilde hebben. Dit Jasje gaat dus nog een paar maanden schitteren (vriendin past het jasje nu perfect) en gaat misschien wel weer naar een kerstdiner.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Ding 20

Maxi Slush Puppy beker. Eindelijk had Dochter een maxi slush puppy beker weten los te peuteren bij haar Tante. Ik, als ontaarde moeder, vind het maar onzin om zo'n beker te kopen. Dus is het antwoord elke keer NEE als we in het winkelcentrum langs de Jamin lopen. Tot ze een keer alleen met haar Tante naar het winkelcentrum was. Zo trots als een pauw kwam ze thuis..."Kijk eens mam, wat ik van Tante heb gekregen".
Een paar keer heeft ze hem ook gebruikt voor andere drankjes (wicky en dubbelfris). U en ik begrijpen dat zo'n beker nooit goed schoon/droog te maken is en dat er dus uiteindelijk vieze zwarte stipjes op verschijnen. Dus....enkeltje prullenbak.
Het enige probleem is dat Dochter het nog niet weet. Met een beetje mazzel krijgt ze dit ook niet door. Kwestie van "Uit het oog, uit het hart". Als het tegenzit zal ik haar moeten vertellen dat ik hem heb weggegooid. Dan ben ik natuurlijk de "stomme" moeder en zal ze haar Tante heel lief vragen om weer eens een keer gezellig te gaan winkelen. En als je dan toch in het winkelcentrum bent, kan je net zo goed even langs de Jamin natuurlijk.

Ding 19

Kinderpuzzels. Het favoriete speelgoed van Zoon. Dochter zag haar broer veel puzzelen en ging vrolijk ook puzzelen. En dus hebben wij veel puzzels. Puzzels in alle soorten en maten. Deze puzzels zijn ze inmiddels echt ontgroeid. Facebook-vriendin heeft ook deze puzzels meegenomen (zie Ding 18).
Nu de herfst is begonnen, gaan we op een regenachtige dag maar eens kijken welke puzzels er nog meer wegkunnen. Maar het begin is er met dit stapeltje puzzels. Weer een stukje kindertijd afgesloten.

Ding 18

Mini-formaat sjoelbak. Zoveel leuke jeugdherinneringen heb ik aan een sjoelbord. Heel oubollig misschien, maar wij sjoelden vroeger op zon- en feestdagen. Wat altijd leuk en gezellig begon, eindigde altijd in felle discussies of de schijf nu wel of niet meetelden. Veel sjoeltechnieken zijn er uit geprobeerd van heel beheerst laten glijden tot het betere gooi- en smijtwerk. Wanneer je dan een "bok" had, mocht je de schijf nog een keer gooien.
Dus voor Zoon en Dochter ook een sjoelbord gekocht...een mini uitvoering. Maar mijn kinderen blijken al net zo fanatiek te zijn als hun ouders en dus waren de potjes ook  hier altijd een feest.
Zoon en dochter zijn inmiddels klaar voor het grote werk (leuk december cadeau toch?)

Deze sjoelbak is met een facebook-vriendin meegegaan naar een rommelmarkt voor een goed doel. Op weg naar nieuwe kleine kinderhandjes die zullen proberen om onder het latje door de schijven opnieuw te pakken zodat ze die opnieuw kunnen gooien. Wel zullen de nieuwe eigenaren nieuwe schijven moeten kopen, want die zijn in het speelgeweld inmiddels verdwenen.

 

 

Ding 17

3 Brievenbakjes.....Wie een paar "dingen" terug kijkt, ziet nog heel wat andere bakjes die een nieuw kantoor hebben gevonden. Nu kwam ik toch nog 3 bakjes tegen die de dans ontsprongen waren. Geen generaal pardon voor deze 3. Maar enkele reis naar de gemeentewerf.

Ding 16

1 paar regenlaarzen, maatje 38, roze, paarse en zwarte rozen erop. Geen idee meer hoe lang ik deze laarzen al heb. Maar ze staan in ieder geval al een jaartje of wat te wachten in het schuurtje tot ze mijn voeten weer droog en schoon door het bos mogen loodsen. Tot die tijd maken spinnen en andere insecten dankbaar gebruik van de binnenkant. Inmiddels heb ik al een jaar heerlijke stevige bergschoenen waar ik heerlijk in het bos door de plassen stamp.
Deze laarzen wandelen dus zo het schuurtje uit ............... zo de grijze kliko in.

Sommige keuzes zijn toch heel makkelijk!

Ding 15

Fles limonadesiroop uit Frankrijk. Drankjes in het buitenland smaken altijd anders dan thuis. Zo ook met deze limonadesiroop.

Ding 14

Plastic stapel -bureau-verdeelbakjes. Geen idee hoe die bakjes officieel heten, maar ik had er teveel van. Na de succesvolle herinrichting van de administratie (zie ding 13) heb ik er niet meer zoveel nodig. Kwestie van bijhouden hoor ik veel om mij heen en dus meteen de ordners in met die papieren.

Maar weggooien, nee....deze stapel heeft een nieuw "kantoor" gevonden waar ze een bonte verzameling van oude verkleurde en gescheurdebakjes gaan vervangen.

Ding 13

Administratie ! Na jarenlang verschillende "opbergsystemen" te hebben uitgeprobeerd, heb ik het nu rigoureus aangepakt. Alle papieren van zolder gepakt en eerst gesorteerd op "soort" en daarna op chronologische volgorde gelegd. Tijdens het sorteren kon er al veel weg. Een snelheidsbekeuring uit 2005 heb ik niet echt meer nodig. En ook het garantiebewijs van een wasmachine die al 2 jaar geleden het huis heeft verlaten, hoeft niet meer bewaard te worden.

Mijn eerste loonstrookje van de MIRO (wie kent het nog) heb ik wel bewaard. Ook mijn CITO-score uit de 6e klas (nu groep 8) heb ik weer gevonden.

Het geeft een heerlijk opgeruimd gevoel dat alles nu netjes in een paar ordners zit. Maar lang niet alles weggedaan, hoor. Stel je voor dat ik toch nog wat nodig heb.  Je roept nu maar...de WOZ van 2007, de belastingaangifte 2011 of de jaarafrekening Nuon 2009. Binnen 5 seconden heb ik het gevonden. Dat voelt toch wel lekker voor een control-freak als ik!

Ding 12

1 Paar roze laarzen. Gekocht toen ik nog op de roze wolk zat na de komst van Dochter. Volgens mij was het 1 van de eerste keren dat ik zonder mijn koningskoppel naar het winkelcentrum was. De laarzen zijn inmiddels (dochter is bijna 9 jaar) echt niet meer mooi en hip (zijn ze eigenlijk ooit hip geweeest?). Toch nog even aangedaan en ze zaten nog heerlijk. Meteen de twijfel of ze nog mooi te maken zouden zijn. Maar toch maar "resoluut" weggedaan.

Verder meteen mijn kledingkast leeggehaald. In de vuilinszakken zit ook nog een lange zwarte broek. Speciaal gekocht voor de crematie van mijn moeder. Al die jaren bewaard om sentimentele redenen. Nu, na bijna 11 jaar, is het meer dan de hoogste tijd om die broek weg te doen. Uiteindelijk is het niet meer dan een lapje stof in mijn kast.

Ding 11

Een lading potjes met pilletjes met energie, flesjes met wondermiddel tegen hoest, tabletjes waarmee je "slank-in-1-keer" bent en 1 potje met een kruid waarvan ik geen idee heb wat het zou moeten doen. Het ene potje heeft een nog oudere t.h.t.-datum dan het andere. Weg ermee dus.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik deze verzameling heb weggedaan omdat het allernieuwste potje dagravit met "all-day-energy" er niet meer bij paste.

Ding 10

Een rieten strandtas...Ooit gekocht in een meubelwinkel. Ik zag mezelf al helemaal het strand oplopen met deze tas vol strandspulletjes zoals een kek tijdschrift, lekker geurende zonnebrand, verantwoord flesje water en een heerlijk zachte grote handdoek. De kans dat dit gaat gebeuren is klein. Wat zeg ik....nihil. Elke keer als ik de zolder opliep, zag ik deze tas in een hoekje liggen, nog net in de zon. En elke keer dacht ik dan "wat zonde, nog steeds niet gebruikt". Na paar dagen moed verzamelen is dit dus ding 10. Op deze manier kost deze tas mij meer energie dan het oplevert.
Het prijslabeltje hangt er nog aan.  Tas is verkleurd. Met schuldgevoel weggedaan.  Niet meer over nadenken...

Ding 9

Sinds vanmorgen een deuntje in mijn hoofd....these boots are made for walking, cause that is what they do!....Deze "boots" lopen niet zoveel. En als ze al lopen, dan zijn mijn voeten niet blij! Helaas beide paren maar een paar keer gedragen. Dus vind ik het zonde om ze weg te doen. Voor sommige is het wegdoen van schoenen een makkie, voor mij dus toch wel een "dingetje".

Op het rechterpaar (voor de kijkers dan) heb ik mijn sollicitatiegesprek bij mijn huidige werkgever gedaan met succes. Vandaar dat ze toch het "ding van de dag" zijn.

Ding 8

Batterijen......Als ze leeg zijn, dan worden ze even opzij gelegd! En zo verzamelt zich ongemerkt een hele stapel batterijen. Vandaag eindelijk maar eens naar de supermarkt gebracht.

Ik krijg er geen energie meer van!

Ding 7

Poppetjes van de Sprookjesboom! Ik dacht dat deze poppetjes via een verzamelaktie van een supermarkt ons huis waren binnengedrongen. Blijkt dat we zelf hebben aangeschaft!! Na tijden bovenop de kledingkast van dochter hebben gestaan, gaan ze nu samen op een nieuw avontuur.

Ding 6

Witte hoge thermoskan. Ding 6 zat in een kerstpakket wat ik een paar jaar geleden heb gekregen. Geen idee meer wat er nog meer in het pakket zat, maar deze kan heeft een tijd in mijn voorraadkast in de keuken gestaan. De laatste tijd had ik hem mee naar mijn werk. Het leek me handig...zo'n grote "pot" thee om mijn bureau. Maar in de praktijk werkt het niet. En ook niet erg collegiaal om zelf thee te hebben en je collega's zelf maar naar het koffieapparaat te laten lopen.

Ding 5

Koelelementen! Bij het voorbereiden van de zomervakantie kwamen 11 koelelementen tevoorschijn. Dat zijn er 7 teveel wat mij betreft. Maar kunnen die gewoon in de grijze bak?

Ding 4

Een wit vloerkleed van Ikea. Een wit vloerkleed staat heel mooi in ons huis (vind ik). Maar met 2 kinderen en 1 hond blijft wit natuurlijk niet heel lang echt wit. Dus na een 2 jaar hebben we het kleed weer vervangen door een nieuw exemplaar. Meteen een ander kleurtje gekozen, altijd leuk om meteen een andere "look" te hebben. Het "oude" kleed even in het schuurtje gezet omdat je nu eenmaal niet 's avonds om 21.00 uur naar de gemeentewerf kan. Maar ja....uit het oog, uit het hart. Dus nu maanden later, op deze heerlijke zonnige woensdagochtend, een ritje naar de gemeentewerf gemaakt.

Ding 3

Bouwpakket van een vogelhuisje en voederbakje. Mijn zoon heeft het ooit cadeau gehad voor zijn verjaardag of sinterklaas. Na jaren bovenop de kast te hebben gelegen, is hij er in de zomervakantie aan begonnen. Halverwege het bouwen is hij buiten gaan spelen en hebben dochter en ik het samen afgemaakt. Nu ligt het huisje al 2 weken op mijn tafel. Eindbestemming? Juist....

Ding 2

Verzamel-actie van supermarkt Deen....Reflectors voor tussen de fietsspaken. Onze kinderen kregen er een hele stapel van cadeau. Er zijn er 4 in de fietswielen van mijn dochter gegaan. De rest heeft tijden liggen wachten op hun definitieve bestemming.......mijn grijze kliko-bak!

Ding 1

Tijdens de lente kopen wij, voor in onze bloempotten in de tuin, altijd nieuwe planten. De plastic bloempotjes waarin ze zitten houden we dan natuurlijk over. Ik zet ze even aan de kant om ze later naar de gemeentewerf te brengen, maar dat komt er dan niet van. Vandaag hebben deze bakjes de eer om als "ding 1" te worden weggegooid.